Oud en Bestolen
Oud worden, dat willen we allemaal. Maar op welke manier? Ik moet zeggen dat ik er een beetje huiverig voor ben geworden. Ik heb wel een beetje medelijden met de oude mensen tegenwoordig, ze leven in een wereld die ze nauwelijks nog herkennen, waarin hun normen en waarden zo “ouderwets” zijn geworden, waarin techniek en bureaucratie hun ver voorbijgestreven zijn. Het is allemaal niet meer te volgen.
Neem mijn ouders, doodgoeie mensen, nooit iemand kwaad gedaan. Wordt mijn 83 jarige moeder bestolen in haar eigen huis door kinderen die zich voordoen een enquete te willen afnemen voor school. Ze laten de kinderen binnen. Het zijn meisjes met hoofdoekjes. Na een poosje stappen ze op, want ze hebben inmiddels de juwelen van mijn moeder gestolen. Weg zijn ze!
Mijn ouders blijven verbijsterd achter, boos, ook boos op onze nieuwe medelanders, totaal teleurgesteld. weg huwelijksgeschenk, weg trouwring en andere dingen met een herinnering, weg hun vertrouwen in de medemens, je kunt zelfs geen kind meer vertrouwen.
Een paar maanden later belandt mijn moeder in het ziekenhuis, daar wordt ze nog even bestolen van een gouden armband (ik weet het super stom, dat we die niet af hebben gedaan) gekregen van mijn vader toen ze trouwden, heel veel jaar geleden. Zoekgeraakt zeggen de verpleeegsters. Zoekgeraakt mijn……, iets wat zoek raakt komt terug, iets wat niet terugkomt is gewoon gestolen!
Weer een paar maanden later zit mijn moeder in een verpleegtehuis, hier worden zelfs haar onderbroeken nog gestolen. Jezus, hoe ver kun je gaan als dief, die hebben dus echt geen gevoel voor eer. Als je nog een mooie kraak zet alla Ocean 11, 12 of 13 nee onderbroeken stelen van een weerloze oude vrouw……………………..
Straks mag mijn moeder misschien naar huis dan wacht haar waarschijnlijk dit:
Dan word je bestolen van je laatste stukje waardigheid. Ja ik heb er echt zin in……………
